Jaka telewizja myli się w sprawie zatrzymania krążenia i resuscytacji krążeniowo-oddechowej?
Nowe ustalenia wskazują, że telewizyjne sceny resuscytacji często wprowadzają widzów w błąd co do tego, kto potrzebuje resuscytacji krążeniowo-oddechowej, gdzie następuje zatrzymanie krążenia i w jaki sposób należy ją wykonywać. Badanie: Pozaszpitalne zatrzymanie krążenia i resuscytacja krążeniowo-oddechowa w programie telewizyjnym. Źródło zdjęcia: Pixel-Shot/Shutterstock.com W niedawnym liście badawczym opublikowanym w Circulation: Population Health and Outcomes badacze przeanalizowali przedstawienia pozaszpitalnego zatrzymania krążenia (OHCA) i resuscytacji krążeniowo-oddechowej z wyłącznym uciskaniem klatki piersiowej (COCPR) w telewizji. Telewizja może kształtować społeczne zrozumienie zatrzymania krążenia Co roku dochodzi do ponad 350 000 nagłych wypadków, a podjęcie RKO przez świadka zdarzenia może zwiększyć szanse na przeżycie. American Heart Association (AHA) wprowadziło programy podnoszenia świadomości społecznej, aby zmniejszyć bariery utrudniające działanie osobom postronnym, ze szczególnym naciskiem na COCPR. Jednakże częstość występowania COCPR jest niska, szczególnie u kobiet oraz osób rasy czarnej i latynoskiej. Przyczyny niskiej częstości występowania są wieloczynnikowe. Jednym z powodów może być brak przedstawienia COCPR w telewizji ze scenariuszem. Przegląd zakresu wykazał, że treści zdrowotne w telewizji mogą wpływać na zachowania widzów. Chociaż w badaniach analizowano przedstawienia RKO w serialach medycznych, nie przeprowadzono szerszego badania przypadków OHCA i COCPR na ekranie w telewizji ze scenariuszem. Wyświetlanie programów telewizyjnych w ramach resuscytacji krążeniowo-oddechowej i zatrzymania krążenia W niniejszym badaniu opisowym badacze sprawdzili sposób przedstawiania OHCA i COCPR w telewizji ze scenariuszem. Zespół przeszukał internetową bazę danych filmów (IMDb) pod kątem przedstawień OHCA i COCPR w odcinkach telewizyjnych. Wykluczono programy nieamerykańskie, nieskryptowane oraz te, które ukazały się przed 2008 rokiem, kiedy AHA zatwierdziła COCPR. Strategia wyszukiwania zidentyfikowała 169 odcinków. Badacze ocenili, czy postać otrzymała COCPR dla każdego OHCA i wyprowadzono zmienne socjodemograficzne osoby doświadczającej OHCA i dostawców COCPR na podstawie wskazówek kontekstowych, dialogów fabularnych i stron IMDb aktorów. Przestrzeganie prawidłowych zasad COCPR zdefiniowano jako sprawdzenie bezpieczeństwa miejsca zdarzenia lub reakcji, zadzwonienie pod numer 911 lub poproszenie kogoś o wezwanie oraz rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej. Epizody kodowano jako OHCA, jeśli zdarzenie było postrzegane jako zatrzymanie krążenia, niezależnie od dokładności medycznej. Ogólnie rzecz biorąc, OHCA przedstawiono w 93 odcinkach, z czego 91 procent przedstawiało resuscytację krążeniowo-oddechową. Spośród nich 54 epizody przedstawiały pozaszpitalną resuscytację krążeniowo-oddechową prowadzoną przez laika, prawdopodobnie nieprzeszkolonego w zakresie podstawowych zabiegów resuscytacyjnych. Te 54 epizody, które potencjalnie przedstawiały COCPR, zostały uwzględnione w analizach opisowych. Prawidłową COCPR wykazano tylko w 16 odcinkach, a oddechy i uciski wykonano w 26 odcinkach. Ponadto puls sprawdzono w 23 odcinkach. Nieprawidłowe przedstawienia nie miały charakteru satyrycznego. Głównymi świadkami OHCA byli przyjaciele (22 procent), partnerzy (20 procent) lub współpracownicy lub nieznajomi (18 procent). Jedna piąta przypadków OHCA w próbie miała miejsce w domu. Większość osób otrzymujących COCPR to osoby rasy białej (około 65%), mężczyźni – 68% i 44% w wieku 21–40 lat. Podobnie większość osób wykonujących COCPR to osoby rasy białej (70%), mężczyźni – 64% i 64% w wieku 21–40 lat. Dopasowanie telewizyjnych scen resuscytacji krążeniowo-oddechowej do celów w zakresie zdrowia publicznego Podsumowując, badanie wykazało nieścisłości, które mogą wprowadzić widzów w błąd w sprawie OHCA. Ponad 50 procent odbiorców COCPR było w wieku poniżej 40 lat, podczas gdy w świecie rzeczywistym średni wiek osób otrzymujących COCPR wynosi 61,8 lat. Co więcej, 80 procent przypadków pozaszpitalnych powikłań ma miejsce w domu, w prawdziwym życiu, w porównaniu z 20 procentami w próbie. W przedstawieniach telewizyjnych często przedstawiano mężczyzn i osoby rasy białej jako zarówno dostawców, jak i odbiorców COCPR, co może odzwierciedlać szersze rozbieżności w rolach na ekranie, a nie zamierzone uprzedzenia, ale mimo to może wpłynąć na postrzeganie widzów i stanowić obszar przyszłych badań nad ukrytymi uprzedzeniami. Ograniczenia badania obejmują brakujące obrazy COCPR, które nie zostały ujęte w strategii wyszukiwania, wykorzystanie danych demograficznych aktorów z IMDb oraz stronniczość programistów. Ponadto w badaniu nie uwzględniono socjodemograficznego rozkładu odbiorców. Ogółem 58 procent osób, u których wystąpił OHCA, otrzymało COCPR, które jest wyższe niż prawdopodobieństwo w świecie rzeczywistym, wynoszące około 40 procent, i może motywować ludzi do działania, jeśli będą świadkami OHCA. Jednakże częste przedstawianie przestarzałych praktyk, takich jak kontrola tętna, jest sprzeczne z obecnymi wysiłkami AHA mającymi na celu zmniejszenie barier utrudniających działanie osobom postronnym. Ponieważ analiza ma charakter obserwacyjny i opisowy, jej ustalenia nie pozwalają na ustalenie związku przyczynowego z zachowaniem widzów. Autorzy zauważają, że współpraca między agencjami zdrowia publicznego a twórcami treści może pomóc w dostosowaniu przedstawień na ekranie do współczesnych wytycznych dotyczących resuscytacji i zaradzić rozbieżnościom w odbiorze COCPR. Pobierz teraz swoją kopię PDF!
已Opublikowany: 2026-01-15 11:03:00
źródło: www.news-medical.net
