Poszukiwanie artefaktów obcych nabiera ostrości
Nie można zaprzeczyć urokowi artefaktów obcych. Science fiction jest pełne materialnych pozostałości cywilizacji pozaziemskich, które pojawiają się we wszystkim, od klasycznych książek Arthura C. Clarke’a po franczyzy gier, takie jak Mass Effect i Outer Wilds. Odkrycie pierwszych obiektów międzygwiezdnych w Układzie Słonecznym w ciągu ostatniej dekady wywołało spekulacje, że mogą to być artefakty obcych lub statki kosmiczne, chociaż naukowy konsensus pozostaje co do tego, że wszyscy trzej goście mają naturalne wyjaśnienia. To powiedziawszy, naukowcy spodziewają się możliwości spotkania obcych artefaktów od zarania ery kosmicznej. „W historii technosygnatur możliwość istnienia artefaktów w Układzie Słonecznym istniała już od dawna” – mówi Adam Frank, profesor astrofizyki na Uniwersytecie w Rochester. „Myśleliśmy o tym od dziesięcioleci. Czekaliśmy, aż to się stanie” – kontynuuje. „Ale bycie odpowiedzialnymi naukowcami oznacza trzymanie się najwyższych standardów dowodowych i niepłakanie wilka”. Rodzi to kilka kuszących pytań: Jaki jest najlepszy sposób poszukiwania artefaktów obcych? A co powinniśmy zrobić, jeśli rzeczywiście go zidentyfikujemy? Biorąc pod uwagę, że te technosygnatury mogą obejmować całą gamę produktów, od drobnych plamek stopu po potężne statki kosmiczne – a może jakiś materiał niewyobrażalny dla Ziemian – trudno wiedzieć, czego się spodziewać. Aby sprostać temu wyzwaniu, badacze pracują obecnie nad szeregiem technik wyszukiwania śladów pozostałości obcych w całym Układzie Słonecznym – w tym na orbicie okołoziemskiej. Na przykład Beatriz Villarroel, adiunkt astronomii w Nordyckim Instytucie Teoretycznym Fizyka skupiła się na w dużej mierze niewykorzystanym źródle obserwacyjnym: historycznych zdjęciach nieba wykonanych przed erą kosmiczną człowieka. Studiując archiwalne obserwacje fotograficzne zarejestrowane przez teleskopy przed wystrzeleniem Sputnika w 1957 r., Villarroel stworzył portret nieba, zanim zostało upstrzone naszymi satelitami. Jako kierownik projektu Vanishing & Appearing Sources podczas stulecia obserwacji (VASCO) początkowo poszukiwała jakichkolwiek dowodów na to, że gwiazdy lub inne obiekty naturalne mogą zniknąć na tych archiwalnych płytach. Zamiast tego Villarroel znalazła niewytłumaczalne „przejściówki”, które wyglądają jak sztuczne satelity na orbicie wokół Ziemi, na długo przed wystrzeleniem Sputnika, o czym ona i jej współpracownicy zgłosili w 2021 r. „Wtedy zdałem sobie sprawę, że to w rzeczywistości fantastyczne archiwum, nie dla szukając znikających gwiazd, ale szukając artefaktów” – mówi. W zeszłym roku Villarroel i jej współpracownicy opublikowali trzy kolejne badania na temat poszukiwań artefaktów obcych w pobliżu Ziemi w publikacjach The Publications of the Astronomy Society of the Pacific, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society i Scientific Reports, które wywołały ożywioną debatę wśród naukowców. Naukowcy zaproponowali szereg alternatywnych wyjaśnień stanów nieustalonych, które mogą obejmować błędy instrumentalne, meteoryty lub pozostałości testów nuklearnych. Tajemnicę można potencjalnie rozwiązać dzięki specjalnej misji polegającej na poszukiwaniu artefaktów na orbicie geosynchronicznej, w środowisku położonym około 30 000 km nad Ziemią. Villarroel wątpi jednak, czy w najbliższej przyszłości jakakolwiek federalna agencja kosmiczna zgodzi się na taką misję, ze względu na kontrowersyjny charakter tematu. „Istnieje tak wielkie tabu, że nikt nie będzie traktował poważnie takich wyników, dopóki nie zdemontuje się takiej sondy” – dodaje. Frank zgadza się, że piętnowanie poszukiwań artefaktów nieziemskich – i szerzej – poszukiwania obcego życia – przynosi efekt przeciwny do zamierzonego. Uważa jednak, że sprzeciw wobec badań nad artefaktami obcych jest zdrową i naturalną częścią badań naukowych.
已Opublikowany: 2026-01-19 11:00:00
źródło: www.wired.com
