Seahawks zmienili statystyki w obronie na kluczową fazę play-offów NFL
Podobnie jak cale, liczby potrzebne w piłce nożnej są wszędzie wokół ciebie. Z biegiem lat piłka nożna stała się grą liczb. Włącz dowolną transmisję, a po chwili w telewizji słowo „analityka” dotrze do Twoich uszu. Niezależnie od tego, czy chodzi o decyzję dotyczącą czwartej porażki, dyskusję na temat wskaźników, takich jak oczekiwana liczba dodanych punktów (EPA), procent ukończenia powyżej oczekiwań (CPOE), czy też w inny sposób, liczby stały się w dzisiejszej NFL codziennością. Zespół Seattle Seahawks wywalczył NFC West i zajął pierwsze miejsce w 18. tygodniu i przystąpi do rundy dywizji z jedną z najlepszych defensyw ligi po swojej stronie. Jednostka, która przewróciła liczby na swoją stronę głowa. Liczby nie są zakorzenione w wskaźnikach – chociaż te mówią o sukcesie Seattle w defensywnej stronie piłki – ale raczej w personelu. W ciągu ostatnich kilku sezonów w NFL liczba przestępstw wzrosła wraz z pakietami kadrowymi. Weźmy na przykład drużynę Los Angeles Rams, która wywróciła ligę do góry nogami dzięki zwiększonemu wykorzystaniu 13 zawodników w ataku: jednego biegnącego do tyłu, jednego skrzydłowego i trzech atakujących. Podczas gdy 11 pracowników (trzech skrzydłowych) pozostaje normą w całej lidze, schematyczne podejście do ataku zaczęło zmierzać w innym kierunku. Mówiąc najprościej, w miarę zmniejszania się liczby ataków ze względu na ich grupowanie personelu, obrona została dostosowana poprzez zwiększenie pakietów niklu i dziesięciocentówek. Teraz w odpowiedzi na to drużyny stają się coraz większe, jak na przykład Rams powyżej. Część obrony opierała się na większej liczbie podstawowych pakietów. Seahawks mieli pięciu lub więcej defensywnych obrońców na boisku przez 92,5 procent rzutów defensywnych w sezonie zasadniczym, co według statystyk NFL Next Gen Stats to najwięcej w lidze. Jednak poza personelem na boisku liczy się sposób, w jaki główny trener Mike Macdonald rozstawił obronę. Zamiast umieszczać asekurację w polu karnym, aby pomóc chronić się przed ucieczką, w przeważającej części Seattle pozostało przy dwóch głębokich osłonach, utrzymując obie defensywy głęboko, pozostawiając Macdonalda ufającego swojej linii obrony w ataku w momencie ataku i swojemu drugiemu, który będzie biegał po alei po snapie, wbrew ucieczkom. To zadziałało w imponującym stopniu. Pomimo tego, że w tym roku grali więcej niż jakakolwiek inna drużyna, Seahawks utrzymali przeciwników na najniższym w lidze poziomie 3,7 jarda na prowadzenie, a jednocześnie kontynuowali passę nie pozwalając zawodnikowi biegającemu na 100 jardów rozegrać 26 meczów. Ta passa to zarówno rekord franczyzy, jak i najdłuższa passa w lidze. Jak więc Seattle było w stanie tego dokonać? Dzięki talentowi na wszystkich poziomach obrony. Zaczyna się od ataku, wraz z rotacją defensywnych zawodników, wśród których są Leonard Williams, Jarran Reed, Byron Murphy II, DeMarcus Lawrence, Uchenna Nwosu, Derick Hall i Boye Mafe. Gracze we wnętrzu, tacy jak Murphy, Williams i Reed, połykają blokujących, mimo że często mają przewagę liczebną w momencie ataku. Jednak ich gotowość do wykonywania brudnej roboty stwarza możliwości dla linebackerów Ernesta Jonesa IV i Drake’a Thomasa na drugim poziomie, a także graczy takich jak defensywni obrońcy Devon Witherspoon i debiutant Nick Emmanwori, którzy nie boją się zejść z trasy. Weźmy na przykład tę grę ze zwycięstwa w 18. tygodniu Seattle nad 49ers. San Francisco wychodzi z 21 zawodnikami ofensywnymi: jednym ostrym, dwoma biegaczami (Christian McCaffrey i Kyle Juszczyk) i dwoma skrzydłowymi. Seattle kontratakuje z pięcioma defensywnymi obrońcami i obaj pokazują bezpieczeństwo głęboko przed snapem. Całkiem dosłownie ośmielają się, by Kyle Shanahan nazwał grę biegową. Co on robi i daje to zaledwie dwa jardy przewagi: zatrzymanie tej ucieczki zaczyna się od ataku, po dwóch podwójnych blokach na Williamsie i Murphym. Podczas gdy 49ers są w stanie powstrzymać Williamsa, Murphy radzi sobie ze swoim dubletem w wystarczającym stopniu i resetuje się po pierwszym kontakcie, dając mu drogę do McCaffreya. Dodajmy do tego Emmanworiego, który wsunął się w pole karne niemal jako trzeci obrońca, a 49ers mają przewagę dwóch jardów. Albo weźmy tę akcję, w której wszyscy obrońcy pochylają się w lewo, podczas gdy Jones okrąża piłkę nad głową: To jest zagranie z 2 na 5, a 49ers mają w meczu parę ostrych końcówek. Seattle jednak pozostaje wierne swoim liczbom, pozostając w niklu, i utrzymuje w tej grze przewagę jednego jarda. Oto kolejny przykład tego w akcji, gdy 49ers wychodzą na grę o 1. i 10. na własnej linii 9 jardów z 21 zawodnikami, podczas gdy na boisku znajdują się zarówno Juszczyk, jak i McCaffrey, a także ciasny koniec George Kittle. Seahawks ponownie korzystają z niklowego personelu, a dzięki formacji z przodu nawet po wrzuceniu obrońcy przez Seattle w pole karne, jest po prostu więcej luk niż obrońców. To powinno być zwycięstwo dla San Francisco. Ale spójrzcie na tę grę Murphy’ego, który swoją techniką nadrabia dwie luki. Gdy McCaffrey przyjmuje podanie, celuje w przerwę A, ale Murphy wsunął się w tę lukę i kontroluje swojego blokującego na drodze McCaffreya, więc biegacz zagina bieg w tył. Wtedy Murphy, który przez cały czas patrzył na McCaffreya, wycofuje się i wślizguje w drugą przerwę, zatrzymując ten bieg, zanim nabierze tempa: Te trzy zagrania uwydatniły, co obrona Seahawks była w stanie zrobić przeciwko drużynie uciekać, nawet gdy liczby są przeciwko nim. Ale tam, gdzie naprawdę wyróżnia się ich poleganie na pakietach niklu i dziesięciocentówek, jest to sprzeczne z przepustką. Jak wspomniano powyżej, obecnie liczby są częścią gry, zaczynając od oczekiwanej liczby dodanych punktów. Oto, na czym stoją Seahawks pod względem EPA zarówno w przypadku biegu, jak i podań: Chociaż Seahawks są najlepsi w lidze pod względem dozwolonej gry Rush EPA/Play, nie garbią się podczas podań. Liczby też są w tym pomocne, ponieważ dzięki dodatkowym defensywnym obrońcom na boisku są w stanie lepiej kryć się w drugiej obronie. Jednak najciekawsza część tego, jak Seattle zbudowało swoją obronę, jest następująca: wywierają presję bez ataków błyskawicznych, co utrzymuje przewagę liczebną w drugiej obronie. W tym sezonie Seahawks wywierali presję na podbiegach na przeciwnikach, uzyskując 26,1% porażek, co stanowi szósty wynik w NFL. Zdobyli 47 worków, co stanowi siódmy wynik w lidze. Dokonali tego, wykonując ataki błyskawiczne w zaledwie 19,3% snapów, co stanowi siódmy najniższy wskaźnik ataków w lidze. To magiczne serum na każdą obronę: presja bez ataków błyskawicznych i wygrana w grze liczbowej w drugiej kwarcie. Weźmy ten worek Brocka Purdy’ego z 18. tygodnia: W obliczu 3. i 3. drużyny 49ers ustawiają Purdy’ego w pustej formacji i wypuszczają pięciu odbiorców w koncepcję trasy, w tym McCaffrey, który chipuje Lawrence’a przed wypuszczeniem go na swoją trasę. Ale Seattle zmniejsza zasięg siedmiu do strefy przeciwko pięciu odbiorcom, a każda trasa lub pas do rzucania zostaje odebrany Purdy’emu. W końcu kończy się czas. Liczby działają przeciwko Purdy’emu, więc nie ma on dokąd pójść z piłką nożną, a wokół niego w końcu pęka pałka. Weźmy na przykład grę przeciwko Carolina Panthers z 17. tygodnia, w której Seahawks ponownie wracają do domu po zwolnienie z czwórką: Oczywiście ta koncepcja pozwala Macdonaldowi być może zrobić to, co potrafi najlepiej: zwiększyć symulowane ciśnienie. W tych zagraniach Seattle nadal spieszy się z czterema, ale spojrzenie obrony przed snapem prowadzi do problemów w ataku po snapie. Ten worek przeciwko Minnesota Vikings jest jednym z przykładów, ponieważ Seahawks atakują z siedmioma obrońcami na linii ataku, ale po Maxie Brosmerze sprowadzają tylko czterech: Jednym ze sposobów, w jakie Seattle lubi to robić, jest wyrzucanie Mafe z krawędzi do krycia i atakowanie z drugiej strony, tak jak to zrobili tutaj przeciwko Arizona Cardinals: Seahawks znaleźli sposoby na obrócenie liczb otaczających obronę na swoją korzyść. To prowadzi ich na drogę do zwycięstwa Super Bowl.
已Opublikowany: 2026-01-17 17:00:00
źródło: www.sbnation.com
