Zajęcia inspiracyjne: Rozwijanie się, aby inspirować innych, Dzień nie tylko inspiracji
Naciśnij Enter lub kliknij, aby zobaczyć zdjęcie w pełnym rozmiarzeKelas Inspirasi Bali 9 Wolontariuszy, Studenci i Nauczyciele Jakiś czas temu podjąłem decyzję o dołączeniu do programu wolontariatu edukacyjnego osobiście, gdzie w ogóle nikogo nie znałem. Wszystko wydawało mi się obce – miejsce, ludzie, a nawet rola, którą miałem przyjąć. Mimo niepewności, cicha ciekawość pozostała we mnie i zachęciła mnie do podjęcia tego kroku. Był to ruch wolontariacki w Indonezji, w ramach którego profesjonaliści z wielu dziedzin wzięli dzień wolny, aby podzielić się swoimi doświadczeniami w szkołach podstawowych (SD), mając nadzieję zainspirować uczniów i otworzyć ich umysły na różne zawody. Program ten nazywa się Kelas Inspirasi. Na tę podróż wybrałem Kelas Inspirasi Bali 9. Na początku było dziwnie poznać tam nowych ludzi, ale wiedziałam, że zawsze chciałam przeżyć takie przeżycie. Nie przyszedłem jako nauczyciel, bo ten zawód jest już bardzo dobrze znany uczniom. Zamiast tego zgłosiłam się jako facylitator, którego zadaniem było organizowanie wolontariuszy dla nauczycieli i pomoc w planowaniu Dnia Inspiracji. Odwiedziłam szkołę, w której mieliśmy organizować program. To było w SDN 3 Buahan, Gianyar, Bali, miejscu, w którym nigdy wcześniej nie byłem. Przeprowadziliśmy ankietę lokalizacyjną i obserwowaliśmy warunki panujące w szkole. Dyrektor i nauczyciele przywitali nas serdecznie. Poradzono nam, aby poprosić o pozwolenie kierownika banjar, zwanego Kelianem, co jest specjalnym tytułem w strukturze organizacyjnej wioski na Bali. Po zakończeniu szkolnej ankiety niektórzy nauczyciele towarzyszyli nam na spotkaniu z nim, ponieważ byliśmy obcy i nie wiedzieliśmy nic o okolicy. Bapak Kelian z radością przyjął program dla uczniów szkół podstawowych, mając nadzieję, że dzięki niemu zdobędą znaczące i inspirujące doświadczenia. Mijały dni i tygodnie, a wszyscy wolontariusze zakończyli przygotowania. Dzień przed Dniem Inspiracji przyjechaliśmy do szkoły, aby wszystko przygotować. Przynieśliśmy ofiary modlitewne na potrzeby hinduskich rytuałów, chcąc okazać szacunek ludziom i miejscu przed rozpoczęciem zajęć następnego dnia. Większość wolontariuszy nocowała w szkole, gdyż w pobliżu nie mogliśmy znaleźć noclegu. Nauczyciele i miejscowa ludność byli bardzo mili. Zapewnili nam miejsce, a nawet zaoferowali poduszki do spania. Dzień Inspiracji rozpoczęliśmy od przedstawienia uczniom wszystkich wolontariuszy. Ich podekscytowanie było wyraźnie widoczne, gdy witali nas radośnie. Ponieważ czas był ograniczony, szybko umieściliśmy każdego wolontariusza w przydzielonej mu klasie. Nadzorowałem sposób, w jaki wolontariusze-nauczyciele prowadzili swoje działania, dzieląc się wiedzą na temat swoich zawodów. Uczniowie z przyjemnością ćwiczyli, czym zarabiają na życie wolontariusze, przymierzali oficjalne ubrania i lepiej rozumieli różne zawody. Po zakończeniu zajęć zorganizowaliśmy końcowe spotkanie ze wszystkimi uczniami i nauczycielami, aby wyrazić naszą wdzięczność za możliwość bycia częścią ich szkoły. Chcieliśmy, aby zajęcia przyniosły uczniom wgląd i inspirację, aby mogli marzyć o większych i widzieć możliwości wykraczające poza salę lekcyjną. Przed wyjściem nauczyciele uprzejmie wręczyli nam trochę jedzenia, aby wyrazić swoją wdzięczność, mimo że nie zrobiliśmy zbyt wiele. Kontynuacją naszego programu była sesja podsumowująca, podczas której wszyscy wolontariusze Kelas Inspirasi z kilku wybranych szkół w Gianyar zebrali się w biurze podokręgu Payangan. Tego dnia zagraliśmy w kilka gier związanych z pracą zespołową, które nas zjednoczyły i wzmocniły naszego wspólnego ducha wolontariatu. Kiedy zainspirowaliśmy się, rozwijaliśmy się, by inspirować innych. Naciśnij Enter lub kliknij, aby zobaczyć zdjęcie w pełnym rozmiarzeKelas Inspirasi Bali 9 wolontariuszy Podczas sesji refleksji obejrzeliśmy także i wysłuchaliśmy historii o młodej dziewczynie, której szkoła była kiedyś gospodarzem pierwszego oddziału Kelas Inspirasi Bali. W tym czasie była gospodarzem porannej ceremonii powitania wolontariuszy. Później tego samego dnia spotkała się z nauczycielką-wolontariuszką, która powiedziała jej: „Widziałam cię, gdy prowadziłaś dziś rano ceremonię. Masz piękny głos i doskonałą mowę. Myślę, że masz potencjał, aby zostać mistrzem ceremonii. „Wróciwszy do wydarzenia podsumowującego, dowiedzieliśmy się, że młoda dziewczyna z tej historii była teraz wolontariuszką-nauczycielką w Kelas Inspirasi Bali 9. MC zaprosiła ją na scenę, aby podzieliła się więcej swoją historią. W tym momencie przypomniały jej się czasy w szkole podstawowej, kiedy wolontariuszka-nauczycielka po raz pierwszy dostrzegła jej potencjał. Wyjaśniła, że te słowa zostały w niej i zainspirowały ją do podążania tą ścieżką. Jednak jej prawdziwym marzeniem było zostać nauczycielką. Matka nie wyrażała na to zgody, uważając, że pensja nauczyciela jest zbyt niska, aby utrzymać się z pracy. Kontynuowała naukę na uniwersytecie i ostatecznie wybrała literaturę angielską zamiast kierunku pedagogicznego. Chociaż unikała kierunku pedagogicznego, jej pragnienie zostania nauczycielem pozostało silne i ostatecznie doprowadziło ją do zbudowania kariery w edukacji. Obecnie prowadzi w domu kurs języka angielskiego z wieloma uczniami, a także pracuje jako mistrz ceremonii. Jest to ścieżka zainspirowana wczesnym wsparciem, które ukształtowało jej pewność siebie w wystąpieniach publicznych. Kiedy odważyłam się dołączyć do tego doświadczenia, nigdy nie wyobrażałam sobie, że będzie to znaczyć więcej, niż się spodziewałam. Dzięki Kelas Inspirasi byłam świadkiem prawdziwych historii, które ukazały prawdziwy wpływ programu oraz siłę pasji i marzeń. Kelas Inspirasi jest naprawdę inspirująca, wywołując efekt fali, który motywuje innych do inspirowania w zamian. Dzięki temu doświadczeniu nauczyłam się, że inspiracją nie zawsze są wielkie działania, ale obecność, życzliwość i szczere słowa. Pojedyncza chwila zachęty może pozostać z kimś przez lata, spokojnie kierując jego wyborami i kształtując to, kim się stanie.
已Opublikowany: 2026-01-17 08:02:00
źródło: medium.com
