Po latach pisania raportów na temat wczesnej opieki i edukacji, teraz tym żyję | przegladursynowski.pl

Po latach pisania raportów na temat wczesnej opieki i edukacji, teraz tym żyję

W sierpniu 2019 r. wszedłem do centrum edukacji wczesnoszkolnej w Filadelfii z czystym notatnikiem reportera, aparatem i mnóstwem nauki. Wcześniej zajmowałem się edukacją podstawową i trochę szkolnictwem wyższym. Świat opieki nad dziećmi i edukacji wczesnoszkolnej był mi obcy. Nie znałem żargonu ani układu. I, jak dowiedziałam się chwilę później, nie miałam zielonego pojęcia, co to znaczy opiekować się dziećmi i małymi dziećmi oraz angażować je w tę działalność. Przejdźmy sześć lat do przodu i teraz moją ulubioną częścią mojej pracy jako dziennikarki edukacyjnej są spotkania i pisanie o małych dzieciach i ich opiekunach. Niedługo po wizycie programowej w Filadelfii zacząłem się tak czuć. W tamtym czasie niewiele serwisów informacyjnych konsekwentnie publikowało artykuły dotyczące wczesnych lat życia. EdSurge zdobył grant na pokrycie kosztów wczesnego dzieciństwa, a ponieważ nikt z personelu nie zajmował się wcześniej tą dziedziną, otrzymaliśmy pokaźny budżet na podróże. Pomysł był taki, że nauczę się rytmu w kontekście. Brałam udział w programach wczesnej opieki i edukacji w całym kraju – w domach, ośrodkach, szkołach i kościołach. Widziałem, jak wygląda środowisko wczesnego uczenia się. Słyszałem te dźwięki – och, wspaniałe dźwięki śmiechu i pisków zachwytu, łzy niesprawiedliwie porwanej zabawki lub niechcianą drzemkę. Poczułem zapachy. Zwróciłem uwagę na fizyczność tej pracy. Przyglądałem się wystarczająco uważnie, by zdać sobie sprawę, że bawiąc się dzieci – czy to w domu, czy na zewnątrz, niezależnie czy w grupach, w sposób zorganizowany lub nie, realnie czy wyobraźnią – rozwijały najważniejsze umiejętności życiowe. Tate Sullivan udała się do wiejskiego Beaver w stanie Utah, aby dowiedzieć się o wprowadzeniu w październiku 2019 r. w całym stanie bezpłatnych kursów online dla nauczycieli małych dzieci. Zdjęcie: Emily Tate Sullivan dla EdSurge. Od Utah przez Ohio po New Jersey byłem pełen zachwytu podczas tych pierwszych miesięcy spędzonych z rytmem wczesnego dzieciństwa. Uwielbiałem patrzeć, jak małe dzieci myślą i poruszają się po świecie. Nie mogłem uwierzyć w ogromną cierpliwość, jaką mieli ich nauczyciele. Zastanawiałam się, dlaczego pomimo wszystkiego, czego dowiedziałam się na temat znaczenia wczesnych lat życia dla rozwoju mózgu i długoterminowego sukcesu, opieka nad dziećmi była tak niedofinansowana, że ​​rodziny, wychowawcy i dzieci musieli sami się o tym przekonać. Tate Sullivan relacjonowała pobyt w specjalistycznym przedszkolu w Ohio dla dzieci, które doświadczyły poważnej traumy w październiku 2019 r. Zdjęcie: Emily Tate Sullivan dla EdSurge. Pisanie o rozwoju mózgu dzieci i nabywaniu umiejętności to jedno, ukrywanie zacofania amerykańskiego systemu wczesnej opieki i edukacji oraz informowanie o niemożliwych wyborach, przed którymi zmuszeni są dokonywać rodzice. Czym innym jest żyć. Kiedy w 2024 roku zaszłam w ciążę z pierwszym dzieckiem, powiedziałam mężowi, że gdy tylko usłyszymy bicie serca dziecka, chcę rozpocząć poszukiwania opieki nad dzieckiem. Nie powiedzieliśmy nawet większości przyjaciół i rodziny, kiedy zaczęliśmy zwiedzać ośrodki wczesnej edukacji w Denver. Spodziewałem się, że dołączę do długich list oczekujących. Spodziewałem się, że będzie to nasz największy lub drugi co do wielkości wydatek, zaraz po mieszkaniu. W końcu o tych realiach pisałem od lat. Ale nawet ja byłam zszokowana, gdy usłyszałam od więcej niż jednego dyrektora programowego, że prawdopodobnie nie będą mieli wolnego miejsca dla naszego syna – który ma się urodzić wiosną 2025 r. – do 2027 lub 2028 r. A kiedy ostatecznie zdecydowaliśmy się na udział w niani – w ramach której nasze dziecko i drugie dziecko będą pod opieką tej samej niani w jednym z domów rodzinnych – byłam przygotowana na proces rekrutacji wymagający wysokiego ryzyka. Ale dopóki się w to nie zaangażowałam, nie zdawałam sobie sprawy, jak trudno będzie znaleźć kogoś, komu mogłabym powierzyć najcenniejszą rzecz w moim życiu. Albo jak bardzo czułabym się skonfliktowana, siedząc przy swoim biurku i pisząc o innych ustaleniach dotyczących opieki nad dziećmi innych ludzi, podczas gdy słyszałam, jak moje własne dziecko śmieje się, płacze i bełkocze tuż na górze. Potem jest samo dziecko. Wracam myślami do tego, czego nie wiedziałem i co założyłem w 2019 roku, i kręcę głową. Małe dzieci nie pojawiają się w Internecie tak po prostu pewnego dnia, w wieku około 4 lub 5 lat, mimo że tak je traktuje amerykański system edukacji. Po kilku tygodniach jego życia obserwowałam, jak mój syn odkrywa swoje dłonie. A potem zobaczyłam, jak tymi rękami sięga po dzwonek wiszący nad jego matą do zabawy. Kiedy już nauczył się, jak go dotykać, nauczył się go chwytać, a kiedy nauczył się go chwytać, opanował dzwonienie. Teraz, gdy ma 7 miesięcy, używa tych rąk do podnoszenia książek z planszówki, trzymania kubków kempingowych, potrząsania grzechotkami i chwytania mnie za twarz. Bierze do ręki takie produkty jak chrupiący chleb, pieczona marchewka czy paski jajecznicy i podnosi je do ust, żeby zjeść. dziwię się. Od lat słyszę, jak eksperci wyjaśniali, że bliskie relacje z opiekunami są tym, czego dziecko najbardziej potrzebuje w pierwszym roku życia. Ale w ostatnich miesiącach na własne oczy przekonałam się, ile pocieszenia, zachęty i radości moja obecność i obecność mojego męża zapewniają naszemu synowi. Widzę, że patrzy na nas, szukając reakcji. Teraz, gdy raczkuje, podąża za nami z pokoju do pokoju. Teraz, gdy sięga, wiem, kiedy chce być trzymany. Teraz, gdy już od jakiegoś czasu współpracuje z nianią, wiem, że zbudował z nią więź, bo rozświetla się, kiedy ona przychodzi na dany dzień. Nie mogę z całą pewnością powiedzieć, że reportaże z wczesnego dzieciństwa uczyniły mnie lepszą mamą. Być może w subtelny sposób niektóre jądra wiedzy zostały przeniesione. Ale jestem całkiem pewna – przynajmniej pełna nadziei – że macierzyństwo uczyni ze mnie bardziej wnikliwą reporterkę, w pełni świadomą stawki, jaka wiąże się z wczesnym dzieciństwem i bardziej empatyczną wobec tych, których dotyka ta dziedzina. Tate Sullivan doniosła z pracy w mobilnych przedszkolach, aby dowiedzieć się, jak we wrześniu 2022 r. organizacja non-profit pomogła dotrzeć do rosnącej społeczności imigrantów w zachodnim Kolorado. Zdjęcie: Kelsey Brunner dla EdSurge. Na ten temat jest to mój ostatni artykuł, w którym pracuję jako starszy reporter EdSurge. To był wspaniały okres – w ciągu ponad siedmiu lat opublikowano prawie 300 opowiadań. Z entuzjazmem i zaangażowaniem zajmowałem się tutaj K-12 i edukacją wczesnoszkolną, nawet w obliczu fuzji firm, globalnej pandemii, zwolnień i wielu sezonów zmian w moim życiu osobistym. W tym czasie tempo wczesnego dzieciństwa również nieco wzrosło, a wiele głównych redakcji poświęca obecnie stanowiska w pełnym wymiarze godzin w tej dziedzinie. Po zakończeniu mojego pobytu w placówce EdSurge będzie w dalszym ciągu zapewniać wczesną opiekę i edukację. I w następnym rozdziale mojej pracy jako dziennikarki, ja też to zrobię. Spodziewam się, że nasze ścieżki będą się jeszcze nie raz skrzyżować.

已Opublikowany: 2025-11-17 08:56:00

źródło: www.edsurge.com