Arnie Rivera is the executive director of the newly formed Chicago Education Alliance, a nonprofit with philanthropic backing that’s seeking to shape policy debates within Chicago Public Schools.
Chicago Education Alliance stara się zapewnić jasność najtrudniejszym kwestiom CPS
Na białej tablicy biura Arniego Rivery w centrum miasta znajduje się lista kontrowersyjnych kwestii, przed którymi stoją szkoły publiczne w Chicago. Groźne deficyty budżetowe. Szkoły w połowie puste. Prywatne szkoły społeczne, które w coraz większym stopniu walczą o przetrwanie. Kiedy w ciągu ostatniego roku te i inne kwestie pojawiały się na posiedzeniach rad szkół, dyskusje były często napięte. Przez dziesięciolecia burmistrz powoływał cały zarząd i często nie było debaty publicznej. Obecnie jest to 21-osobowy zarząd hybrydowy, składający się z 10 wybranych członków, którzy mają różne interesy i lojalność. W przyszłym roku wszyscy członkowie zostaną wybrani, a dyskurs może stać się jeszcze bardziej podzielony i polityczny. Rivera, były najwyższy urzędnik CPS, wkracza w tę walkę, uruchamiając Chicago Education Alliance, nową organizację, która stara się pomóc w kształtowaniu polityki CPS. Organizacja ostatecznie zatrudni więcej pracowników do prowadzenia badań oraz wydawania raportów i zaleceń politycznych. Najpierw jednak objedzie miasto, słuchając, jakie problemy zdaniem rodziców, nauczycieli i członków społeczności są najważniejsze do rozwiązania. Jego celem jest pomoc członkom zarządu w zrozumieniu zarówno krótkoterminowego, jak i długoterminowego potencjalnego wpływu ich decyzji. Oznacza to: „Naprawdę się temu przyjrzymy, co to oznacza, jeśli to zrobimy?” Powiedział Rivera. „Czasami masz do czynienia z mniejszym złem. Czasami nie ma dobrych opcji. „Grupa edukacyjna ma na celu wypełnienie lokalnej próżni. Chicago Education Alliance to wynik spotkania kilku organizacji filantropijnych, które zebrały się w 2023 r., aby zrozumieć, jakie podmioty forsują programy edukacyjne w mieście i co jest potrzebne, aby skupić się na uczniach i wynikach w nauce. Organizacje filantropi chciały również odpowiedzieć na obawy przywódców okręgów dotyczące wpływu przejścia na wybieralną radę szkolną na politykę. organizacje filantropijne zatrudniały konsultantów o międzynarodowej renomie, aby przeprowadzać wywiady i prowadzić grupy fokusowe z dziesiątkami osób zaangażowanych w społeczność edukacyjną Chicago. Porównali także krajobraz Chicago z innymi miastami. Zdecydowali, że Chicago potrzebuje czegoś na wzór Advance Illinois, głównego gracza w kształtowaniu polityki edukacyjnej stanu. Advance Illinois pomogło opracować nową formułę finansowania edukacji przez stan w 2018 roku i wpłynęło na szereg innych kwestii, od wczesnej edukacji po rekrutację różnorodnych nauczycieli. Robin Steans, który był pierwszym prezesem Advance Illinois i nadal nim kieruje, mówi, że Chicago potrzebuje organizacji, która pomoże przebić się przez ten hałas. „Jeśli kiedykolwiek był czas na coś takiego, to właśnie tu” – powiedziała. Powiedziała, że „najlepszym miejscem” Advance Illinois jest słuchanie różnych zainteresowanych stron, których to dotyczy. stanowych ofert edukacji publicznej i powiązanie ich doświadczeń z analizą danych. Ponadto Advance Illinois nie bierze pieniędzy od grup interesu ani nie szuka funduszy rządowych. „Nie mamy siekiery do gadania ani psa do walki” – powiedział Steans. Fundacja rodzinna Steansa jest jedną z kilku grup filantropijnych, w tym The Joyce Foundation i Crown Family Philanthropies, wspierających Chicago Education Alliance. Do chwili obecnej na rozpoczęcie działalności Sojuszu zebrano ponad 5 milionów dolarów. Organizacja taka jak Chicago Education Alliance nie była obecna w tej akcji od co najmniej dziesięciu lat. Podobna organizacja, Designs for Change, która skupiała się na polityce związanej z Lokalnymi Radami Szkolnymi, zniknęła kilka lat po śmierci jej założyciela w 2012 roku. Inne istniejące grupy próbują wpływać na pewne aspekty polityki CPS, np. proces budżetowy, lub podnosić określone głosy, jak rodzice. Współprzewodniczący zarządu Chicago Education Alliance — Sylvia Puente, była prezes i dyrektor generalna Latino Policy Forum, oraz Karen Freeman-Wilson, prezes i dyrektor generalny Chicago Urban League — od dawna skupiają się na poprawie warunków dla mieszkańców pochodzenia latynoskiego i czarnoskórego. Freeman-Wilson stwierdziła, że zarząd jest zróżnicowany pod względem wieku, płci i rasy i obejmuje „osoby intensywnie zaangażowane w edukację oraz tych z nas, którzy tego nie robią”. Freeman-Wilson stwierdziła, że najbardziej interesuje ją rozwój polityk promujących równość, tak aby dzieci w Englewood w południowej części miasta otrzymały takie samo wykształcenie jak dzieci w Edgewater na północnej stronie. „Myślę, że ostatecznie ludzie wiedzą, czego potrzebują nasze dzieci”, – stwierdził Freeman-Wilson. „To tylko kwestia tego, jak to zapewnić? Czasem jesteśmy tak przekonani, że nasz sposób jest najlepszy, że trudno nam usłyszeć zdanie kogoś innego. Powiedziała, że ma nadzieję, że Sojusz może działać jako niezależny arbiter decydujący o tym, jak decyzje prawdopodobnie wpłyną na uczniów i szkoły. Wiele trudnych pytań stojących przed CPSCPS stanie w obliczu wielu zniechęcających problemów w ciągu najbliższych kilku lat. Oprócz niedoborów budżetowych i ciągłej utraty liczby uczniów, istnieją ciągłe zadania mające na celu poprawę frekwencji, jakości zajęć i wyników w nauce. Jedną z najbardziej drażliwych kwestii jest to, co zrobić ze szkołami społecznymi. Byli burmistrzowie z dumą je otwierali, inwestowali w nie i często odwiedzali, aby zachwalać ich sukces. Około 17% z 316 224 uczniów CPS uczęszcza do jednej z prywatnych szkół finansowanych ze środków publicznych w okręgu. Jednak w ostatnich latach straciły one swój blask. Podobnie jak wszystkie szkoły w Chicago, kilka z nich ma trudności z obsadzeniem miejsc, a kilka jest zamykanych lub grozi zamknięciem. Niedawno wkroczył okręg szkolny, wysyłając zaliczkę jednemu operatorowi czarterowemu, który nie był w stanie obsłużyć płac, i przejmując zarządzanie pięcioma szkołami w przyszłym roku szkolnym. Urzędnicy CPS szacują, że przejęcie statutu będzie kosztować co najmniej 15 milionów dolarów. Wielu członków zarządu ma sprzeczne opinie na temat takich sytuacji. Niektórzy są generalnie przeciwni szkołom prywatnym, ale są też zdecydowanie przeciwni zamykaniu szkół z powodu krzywdy uczniów. Tymczasem inni wierzą w szkoły społeczne, ale są też konserwatywni pod względem fiskalnym. Rivera stwierdził, że jest to kwestia, w której Chicago Education Alliance może mieć wpływ. Dla Rivery kluczowe pytania brzmią: „W jaki sposób upewniasz się, że decyzje uwzględniają wszystkie implikacje i całą złożoność? Jaka jest długoterminowa strategia dla tych szkół?” Ma wyjątkową pozycję, pozwalającą mu rozumieć problemy z wielu perspektyw. Rivera spędził wczesne lata w Puerto Rico z rodzicami. Kiedy w wieku 5 lat wrócił do Stanów, nie mówił zbyt dobrze po angielsku. Jego mama była nauczycielką, a tata inżynierem elektrykiem. Mimo to miał trudności z dostaniem się tam, gdzie chciał, czyli do college’u. „Zawsze myślałem sobie, stary, to było dla mnie trudne. Jak trudne musi być to dla innych osób, które nie mają tak wielu zalet jak ja?” – powiedział. Rivera powiedział, że do podjęcia nauki w szkole zainspirował go nauczyciel z trzeciej klasy. Jednak po kilku latach spędzonych w szkole zdecydował się zająć administracyjną i polityczną stroną edukacji. Ma córkę w ósmej klasie, która właśnie złożyła podanie do szkoły średniej, a jego żona jest nauczycielką w CPS. Rivera pełnił wiele ról w CPS. Po pracy w biurze centralnym CPS na początku swojej kariery, został wybrany przez byłego burmistrza Rahma Emanuela na stanowisko zastępcy szefa personelu miasta ds. edukacji. Następnie był starszym doradcą w After School Matters, która zapewnia pracę nastolatkom z Chicago, i był członkiem rady szkoły CPS. Pod rządami byłej burmistrz Lori Lightfoot był dyrektorem operacyjnym CPS i na tym stanowisku dbał o sprawne funkcjonowanie szkół. Rivera brał udział w negocjacjach kontraktowych ze Związkiem Nauczycieli w Chicago w 2016 r. oraz podczas strajku w 2012 i 2019 r. Siedząc po drugiej stronie stołu z przywódcami związkowymi, nauczył się czegoś, co wykorzystuje na tym nowym stanowisku: Zaufanie jest najważniejsze, podobnie jak szacunek i empatia, nawet jeśli się nie zgadzasz.
已Opublikowany: 2026-01-09 23:18:00
źródło: chicago.suntimes.com
