Czy ty też płaczesz, kiedy jesteś zły?
Przewodnik po doskonałej złości. Naciśnij Enter lub kliknij, aby zobaczyć obraz w pełnym rozmiarze. Obraz z Pinteresta. Nie płaczę zbyt często, ale kiedy to robię, gazeta na moim biurku prosi mnie o litość. Piszę z całego serca, ale wciąż czuję się ciężko w środku i nie dzieje się tak dlatego, że jestem rozczarowana, ale dlatego, że jestem wściekła. Większość z Was, którzy to czytają, z pewnością należy do pokolenia Z lub pokolenia milenialsów i urodziła się z problemami związanymi ze złością, ale czuję, że coś jest ze mną nie tak. Nie jestem po prostu zły, czuję, że jestem Lucyferem, który karze wszystko wokół mnie — powiedz mi, czy jestem psychopatą. Wszystko zaczęło się od Mojej 5-letniej traumy, wchłaniającej wszystkie ostre słowa ludzi, którzy wciąż podcinają mi żyły. Wyobraźcie sobie, że poddaję się operacji, a lekarz znajduje słowa takie jak ciężar, zepsute dziecko, traumatyczne we mnie, trzymane przez moje spalone ego. Jestem pewien, że większość z Was przeżyła sytuacje, w których ludzie, których kochacie najbardziej, powiedzieli wam coś bardzo serdecznego bolesne, że nie możesz ich widzieć tak samo. Zdarzyło mi się to nie raz, ale ile razy złamałem stalówkę ołówka, gdy byłem dzieckiem w przedszkolu. Wcześniej byłem osobą „Mów do mnie – mów do mnie”, ale teraz jestem osobą „Lepiej ze mną nie rozmawiać” i nie zdawałem sobie sprawy, kiedy to się stało. Otrzymuj historie Nefertiti.co do swojej skrzynki odbiorczej. Dołącz bezpłatnie do Medium, aby otrzymywać aktualizacje od tego pisarza. Wiesz, to jakby prosić o miłość każdego dnia, a nawet nie dostać litery L i jednej dzień, w którym jesteś – Ab mil bhi jaye toh kya hai (Nawet jeśli teraz to zrozumiem, jaką to zrobi różnicę). Problemem nie jest gniew, ale nawyk wchłaniania go i nie okazywania go w tej chwili. Zachowuję się jak gąbka, wchłaniając bałagan, zjadając słowa, patrząc na mój na wpół ukończony wiersz z zamglonymi oczami, prawie ze łzami w oczach. „Słyszałem o teorii, która mówi, że istnieje wiele odcieni ludzkiej osobowości? Ja mam 2 — obserwator i dyktator”. Dzieje się tak, ponieważ przez większość czasu obserwuję rzeczy, zwłaszcza ludzi i ich zachowanie wobec mnie, mózgiem notuję, a w drugiej chwili jestem dyktatorem, nie wobec osoby, ale dla siebie. Nakazuję sobie trzymać się z daleka, po prostu wychodzić, uderzać pięścią w ścianę, rzucać rzeczami, niszczyć rzeczy, uderzać się. Wiesz, jeśli raz mnie skrzywdzisz, powiem ci to prosto w twarz, ale jeśli będziesz to robić dalej, po prostu się uśmiechnę i odejdę. I to nie jest tak, że noszę urazy, bo chowanie urazy jest z wyboru, a to, z czym się spotykam, nie jest moim wyborem. Szczerze mówiąc, nigdy nie odpowiedziałem na te ostre słowa i w tej chwili, cokolwiek się stanie, mam tendencję do tego. zapomnieć w ciągu kilku minut tylko dlatego, że nie mam już wolnego miejsca ani nie chcę go teraz przechowywać. Jak zmieniłem się z Okey na Ok. Wcześniej dużo wysyłałem do ludzi SMS-y, od tandetnych SMS-ów po pogawędki miłosne, ale teraz mój WhatsApp jest tak samo bezużyteczny, jak Trump mówiący Make America Great Again. Cóż, nie wiem, jak te SMS-y zmieniły się w opowiadania, potem w wiersze, a teraz w artykuły. Ale na koniec chcę tylko powiedzieć, że widziałem ten świat piękny, ale teraz się zmienił paranoik.
已Opublikowany: 2026-01-19 13:39:00
źródło: long.sweet.pub
