Paradoks przywództwa: dlaczego „poruszanie się do przodu” wymaga odpowiedzialności
Naciśnij Enter lub kliknij aby zobaczyć zdjęcie w pełnym rozmiarzeAnubis, bóg zaświatów, osądza zmarłą Ani. Źródło: SHEILA TERRY / BIBLIOTEKA ZDJĘĆ NAUKI We współczesnej edukacji sformułowanie Zorientowanie na Rozwiązania jest często traktowane jako złota zasada. Zachęca uczniów do skupienia się na przyszłości i znalezienia możliwych do podjęcia kroków w celu rozwiązania konfliktu. Na pierwszy rzut oka jest to doskonała cecha wpływająca na produktywność. Istnieje jednak niebezpieczna pułapka zwana pułapką jednego rozwiązania. Dzieje się tak, gdy instytucje traktują priorytetowo spokój kosztem odpowiedzialności. Motto „Dwie ręce do klaskania” Jedną z najczęstszych reakcji na konflikt jest odwieczny frazes: „Do klaskania potrzeba dwóch rąk”. Chociaż sugeruje to wzajemną odpowiedzialność, w kontekście przywództwa jest to często fałszywa równoważność. Kiedy jedna strona stosuje zastraszanie lub nadużywa swojej władzy, a druga strona jest po prostu celem, nie ma „dwóch rąk”. Jest agresor i cel. Żądanie, aby oboje po prostu ruszyli dalej, nie zajmując się podstawowym postępowaniem, nie jest przywództwem; jest to sposób na uniknięcie ciężkiej pracy dochodzeniowej. Traktując agresora i cel jako w równym stopniu odpowiedzialnych za utrzymanie pokoju, instytucja nieumyślnie:Weryfikuje agresora: jeśli nie ma konsekwencji za niewłaściwe postępowanie, zachowanie jest w zasadzie subsydiowane. Wyczerpuje ucznia o wysokiej rzetelności: Uczniowie, którzy przestrzegają zasad, czują się psychicznie zmęczeni, gdy proszeni są o kompromis z tymi, którzy tego nie robią. Odpowiedzialność: podstawa prawdziwych rozwiązań Prawdziwe rozwiązanie to nie tylko nowy zestaw zasad lub „szczegółowy plan”. Prawdziwym rozwiązaniem jest przywrócenie bezpieczeństwa i szacunku. Współczesne badania klimatu szkolnego pokazują, że w najskuteczniejszych środowiskach stosuje się podejście wielowarstwowe: Poszukiwanie faktów: Ustalenie obiektywnego harmonogramu wydarzeń w oparciu o dowody. Przeprowadzenie przeglądu: Oddzielenie problemu logistycznego od problemu behawioralnego. Ustalone granice: Zapewnienie środowiska zerowej tolerancji, w którym żadnemu uczniowi nie wolno znęcać się, dominować ani nękać innych, niezależnie od statusu społecznego, stażu pracy czy tytułu. Prawdziwa wspólnota opiera się na wzajemnym szacunku i współpracy; żadna jednostka nie ma prawa traktować rówieśnika jak podwładnego. Rola Przywódcy Społeczności nie ogranicza się tylko do osoby posiadającej tytuł; chodzi o przyzwoitość grupy. Kiedy społeczność pozostaje bierna w obliczu niesprawiedliwości, sygnalizuje to, że „spokój” jest ważniejszy niż „uczciwość”. Jestem przekonany, że edukacja powinna uzdalniać uczniów do trwania w prawdzie, nawet jeśli jest ona „niewygodna”. Powinniśmy cenić charakter ponad tytuły i praktykować, że „rozwiązanie” musi zawsze zaczynać się od odpowiedzialności. ရှေ့တန်းတင်ခြင်း (အနှစ်ချုပ်) ယနေ့ခေတ် ပညာရေးလောကမှာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ် လာရင် „ရှေ့ဆက်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ” (zorientowany na rozwiązania) ဆိုတဲ့ စကားကို အသုံးများလာကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောဆိုချက်ဟာ တကယ့်လက် တွေ့မှာ အနိုင်ကျင့် ခံရသူကို ငြိမ်နေအောင် ဖိအားပေးလိုက် သလို ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။၁။ „လက်ခုပ်ဆိုတာ နှစ်ဖက်တီးမှ မြည်တာပါ” ဆိုတဲ့ အယူအဆလူအများစုဟာ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ရင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောတတ်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ အနိုင်ကျင့်တဲ့သူ (Agresor) နဲ့ ခံရတဲ့သူ (Cel) ကို တန်းတူအပြစ်ပုံချလိုက် တာဖြစ် ပြီး „မမှန် ကန် တဲ့ နှိုင်းယှဉ်ချက်” (fałszywa równoważność) သာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်က လုပ်ပိုင်ခွင့် ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေချိန်မှာ နောက်တစ်ဖက်က တုံ့ပြန်ရုံသက်သက်ဆိုရင် ဒါဟာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အမှားမဟုတ်ပါဘူး။၂။ တကယ့်ဖြေရှင်းချက်ဆိုတာ ဘာလဲ?ပြဿနာကို ပြီးစလွယ်ဖုံးဖိလိုက် တာဟာ ဖြေရှင်းချက်မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့်ဖြေရှင်းချက် (Prawdziwe rozwiązanie) ဆိုတာမှာ -အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်း (Ustalanie faktów): ဘာတွေတကယ်ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတဲ့ အထောက်အထား (Pagony) တွေကို ကြည့်ရပါမယ်။တာဝန်ယူမှု (Odpowiedzialność): အနိုင်ကျင့်တဲ့သူကို သူ့ရဲ့ အပြုအမူအတွက် တာဝန်ယူခိုင်းရပါမယ်။ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ခြင်း (Stałe granice): မည်သည့်ကျောင်းသားမဆို — ၎င်းတို့တွင် ရာထူးရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ စီနီယာဖြစ်စေ၊ ဂျူနီယာဖြစ်စေ — တခြားသူတစ်ယောက် ကို အနိုင်ကျင့်ခြင်း၊ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးခြင်း သို့မဟုတ် အမိန့်ပေးစေခိုင်းခြင်းတို့ကို လုံးဝခွင့်မပြုသော (Zero tolerancji) ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်ရပါမည်။ san အပြန် အလှန် လေးစားမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ်တွင်သာ တည်ဆောက် ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်တွင်မျှ မိမိ၏ အတန်းဖော် (သို့မဟုတ်) ရွယ်တူချင်းကို လက်အောက် ငယ်သားကဲ့သို့ ဆက်ဆံပိုင်ခွင့်မရှိပါ။၃။ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ တာဝန် မိမိပတ် ဝန်း ကျင်မှာ မတရားမှုဖြစ်နေတာကို သိလျက် နဲ့ ငြိမ်နေခြင်းဟာ အနိုင်ကျင့် သူကို အားပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဘယ်နေရာမှာမဆို ရာထူးဂုဏ်ရှိတာထက် ကိုယ်ကျင့်တရား (Przyzwoitość) ရှိခြင်း ကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားသင့်ပါတယ်။
已Opublikowany: 2026-01-17 10:54:00
źródło: medium.com
