Archeolodzy znajdują w Danii ogromny średniowieczny wrak statku
„To świadczy o niezwykłym komforcie i organizacji na pokładzie” – stwierdził Uldum. „Teraz marynarze mogli spożywać gorące posiłki podobne do tych na lądzie, zamiast suszonej i zimnej żywności, która wcześniej dominowała w życiu na morzu”. Oczywiście przez kilka następnych stuleci na żeglarzy czekało mnóstwo suszonego mięsa i zimnych ciastek, ale gdy pogoda i czas na to pozwalały, przynajmniej załoga Svaelget 2 mogła zebrać się przy gorącym posiłku. Kuchnia była dla marynarzy stosunkowo nową częścią życia na statku na początku XIV wieku i szybko stała się istotną częścią życia. Ładunek? Idź gdzie? Miejsce katastrofy zwykle wyznacza jedna rzecz, nawet jeśli wszystko inne rozpadło się w oceanie: kamienie balastowe. Kiedy statki handlowe były puste, w ładowniach przewoziły kamienie, które pomagały utrzymać statek na stałym poziomie; w przeciwnym razie pusty statek byłby bardzo ciężki i podatny na przewrócenie, co zwykle nie jest idealne. (Nowoczesne statki handlowe wykorzystują wodę w specjalnych zbiornikach jako balast.) Uldum i jego koledzy nie znaleźli kamieni balastowych na Svaelget 2, co oznacza, że trybik był prawdopodobnie w pełni obciążony ładunkiem, gdy zatonął. Ale ładunku również wyraźnie nie ma. Zbudowano koła zębate do transportu towarów masowych – takich jak cegły, zboże i inne podstawowe produkty spożywcze, tkaniny, sól i drewno. Towary te byłyby składowane w otwartej ładowni na śródokręciu i zabezpieczone linami i łańcuchami (część z nich pozostała na wraku). Ale beczki, deski i bele materiału pływają. Gdy statek zatonął, a woda wpłynęła do ładowni, zabrałaby ładunek. Część z nich mogła zostać wyrzucona na brzeg lub nawet bardziej odległe plaże, stając się gratką dla lokalnych mieszkańców. Reszta prawdopodobnie opadła na dno morza, daleko od statku i miejsca jego przeznaczenia.
已Opublikowany: 2026-01-16 22:07:00
źródło: arstechnica.com
