Te zatrute strzały sprzed 60 000 lat są najstarszymi, jakie kiedykolwiek znaleziono
Zatrute strzały lub strzałki od dawna są używane przez kultury na całym świecie do polowań i działań wojennych. Na przykład przepisy na zatruwanie broni projekcyjnej i użycie jej w walce znajdują się na przykład w greckich i rzymskich dokumentach historycznych, a także odniesienia do mitologii greckiej oraz Iliady i Odysei Homera. Chińscy wojownicy na przestrzeni wieków robili to samo, podobnie jak Galowie i Scytowie, a także niektóre populacje rdzennych Amerykanów. Jak wynika z nowego artykułu opublikowanego w czasopiśmie Science Advances, archeolodzy znaleźli ślady roślinnej trucizny na kilku kwarcowych grotach strzał z epoki kamienia kamiennego sprzed 60 000 lat znalezionych w Republice Południowej Afryki. To czyniłoby go najstarszym bezpośrednim dowodem stosowania trucizn na pociskach – poznawczo złożonej strategii łowieckiej – i przesuwa harmonogram używania zatrutych strzał z powrotem do plejstocenu. Powszechnie stosowane trucizny mogą pochodzić od roślin lub zwierząt (żaby, chrząszcze, jadowite jaszczurki). Przykłady produktów roślinnych obejmują kurarę, środek zwiotczający mięśnie, który paraliżuje układ oddechowy ofiary, powodując śmierć przez uduszenie. Oleander, trojeść mleczna lub inee (onaye) zawierają glukozydy nasercowe. W Azji Południowo-Wschodniej sokiem lub sokiem z nasion drzewa ancar smaruje się groty strzał, co powoduje paraliż, drgawki i zatrzymanie akcji serca z powodu obecności toksyn takich jak strychnina. Kilka gatunków akonitów jest znanych ze stosowania jako trucizny na strzały na Syberii i północnej Japonii. Według autorów najwcześniejsze bezpośrednie dowody na istnienie zatrutych strzał pochodzą z połowy holocenu. Na przykład naukowcy odkryli ślady toksycznych pozostałości glikozydów na strzałach zakończonych kością sprzed 4000 lat odnalezionych w egipskim grobowcu, a także na kościanych grotach strzał sprzed 6700 lat wydobytych z jaskini Krugera w Republice Południowej Afryki. Jedynym wcześniejszym dowodem używania trucizn podczas polowań w plejstocenie jest „aplikator trucizny” znaleziony w jaskini granicznej w Republice Południowej Afryki wraz z kawałkiem wosku pszczelego. Mleko trującej cebuli Autorzy pobrali próbki 10 grotów strzał z kwarcowym grzbietem, odzyskanych ze schroniska skalnego Umhlatuzana w KwaZulu-Natal w Republice Południowej Afryki. Wyniki wykazały, że pięć z 10 przetestowanych końcówek zawierało ślady związków występujących w Boophone disticha, czyli gifbol (trująca cebula), czasami zwanej rośliną stulecia, która jest powszechna w całej Afryce Południowej. Różne części rośliny stosowano jako środek przeciwbólowy (w szczególności lotny olejek zwany eugenolem), a także do polowań na trucizny. Do bardziej toksycznych związków zalicza się bufandrynę, krynamidynę i bufaninę; ta ostatnia ma działanie podobne do skopolaminy i może powodować halucynacje, śpiączkę lub śmierć.
已Opublikowany: 2026-01-09 16:49:00
źródło: arstechnica.com
